2026.02.02 – YPAAT_ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΟΓΕΔΥ – Όταν η «μεταρρύθμιση» καταρρέει, ο “Βασιλιάς Ήλιος” οφείλει να λογοδοτήσει»

Αθήνα 02–02-2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Όταν η «μεταρρύθμιση» καταρρέει, ο “Βασιλιάς Ήλιος” οφείλει να λογοδοτήσει»

Σε συνέχεια του προηγούμενου Δελτίου Τύπου της ΠΟΓΕΔΥ και υπό το φως πρόσφατου δημοσιεύματος, σύμφωνα με το οποίο επίκειται καταδρομικός έλεγχος της DG AGRI για τις πληρωμές βοσκοτόπων, ακόμη και για το 2025, με επίκεντρο την ΑΑΔΕ, τα πράγματα πλέον ξεκαθαρίζουν και είναι πολιτικά εκκωφαντικά.

Εάν πράγματι επιβεβαιώνεται η επικείμενη παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τότε προκύπτουν βάσιμες και σοβαρές υπόνοιες ότι οι πληρωμές δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο. Οι έλεγχοι δεν γίνονται προληπτικά από ευρωπαϊκές αρχές σε συστήματα που λειτουργούν ορθά· γίνονται όταν υπάρχουν ενδείξεις παραβίασης, ανοχής ή συγκάλυψης.

Σε αυτή την περίπτωση, η περιβόητη «μεταρρύθμιση» της μεταφοράς αρμοδιοτήτων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ απέτυχε παταγωδώς. Και όχι απλώς απέτυχε αλλά αποδεικνύεται ότι λειτούργησε ως προκάλυμμα για τη συνέχιση του πάρτι των επιδοτήσεων σε εικονικά ζώα, αυτή τη φορά κάτω από την ομπρέλα μιας δήθεν «ανεξάρτητης» αρχής, χωρίς διαφάνεια, χωρίς αντίβαρα, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Όταν μια «μεταρρύθμιση» οδηγεί σε βοσκοτόπια χωρίς ζώα, σε «ελέγχους» χωρίς πραγματικούς ελέγχους και σε ευρωπαϊκούς ελέγχους που έρχονται εκ των υστέρων, τότε δεν μιλάμε για αστοχία πολιτικής. Μιλάμε για πολιτική εξαπάτηση.

Το ζήτημα έχει πλέον μετατραπεί σε μείζον πολιτικό και ηθικό πρόβλημα, το οποίο δεν επιδέχεται ούτε ωραιοποιήσεις ούτε υπεκφυγές. Ο πολιτικός αρχιτέκτονας της συγκεκριμένης «μεταρρύθμισης», ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, οφείλει να αναλάβει στο ακέραιο την πολιτική ευθύνη που του αναλογεί και να επιδείξει το στοιχειώδες πολιτικό θάρρος διευκολύνοντας τις εξελίξεις με την οικειοθελή έξοδό του από το Μέγαρο Μαξίμου. Διότι έχει καταστεί σαφές ότι η επιδίωξη δεν ήταν και δεν είναι ουδεμία θεσμική ανασυγκρότηση, αλλά να καταστεί χαλίφης στη θέση του «τσεκουράτου» χαλίφη, η κατοχή εξουσίας χωρίς λογοδοσία, αποφάσεις χωρίς διάλογο, μηχανισμοί χωρίς έλεγχο. Αυτή η πρακτική δεν οδηγεί σε μεταρρύθμιση, αλλά σε πολιτική απαξίωση, η οποία πλέον αποτυπώνεται στην κατακόρυφη απώλεια αξιοπιστίας της κυβέρνησης στον αγροτικό χώρο. Και εκεί, καμία σκιά και καμία επικοινωνιακή κατασκευή δεν μπορεί να συγκαλύψει την απουσία ουσιαστικής πολιτικής ευθύνης.

Παράλληλα, η “ενός ανδρός αρχή”, ο ανεξέλεγκτος διοικητής της ΑΑΔΕ, δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από τον μανδύα της ανεξαρτησίας. Όταν μια ανεξάρτητη αρχή ελέγχεται από τις ευρωπαϊκές αρχές για πληρωμές που όφειλε η ίδια να έχει ελέγξει, τότε η ανεξαρτησία μετατρέπεται σε θεσμική αυθαιρεσία. Η όποια επικαλούμενη «αποτελεσματικότητα» δεν μπορεί να προβάλλεται ως άλλοθι για την απουσία ελέγχου, ούτε η συγκέντρωση εξουσιών να υποκαθιστά τα αντίβαρα που προβλέπει η έννομη τάξη. Όταν η πρόσβαση σε κρίσιμα δεδομένα περιορίζεται και οι διαδικασίες δεν υπόκεινται σε ουσιαστικό έλεγχο, τότε τίθεται αντικειμενικά ζήτημα λειτουργίας των θεσμών.

Η επιβεβαίωση πραγματοποίησης πληρωμών ενισχύσεων σε ανύπαρκτα ζώα και σε «νέφη» βοσκοτόπων στην επικράτεια, υποδεικνύουν ότι ήρθε η ώρα ο «Βασιλιάς Ήλιος» της ΑΑΔΕ να λογοδοτήσει όχι μόνο πολιτικά αλλά ενδεχομένως και ποινικά. Οφείλει να διευκολύνει τη διαδικασία με την άμεση έξοδό του από τα ηνία της αρχής, χθες.

Η ΠΟΓΕΔΥ υπενθυμίζει ότι η διαχείριση των κοινοτικών ενισχύσεων δεν αφορά μόνο τους παραγωγούς. Αφορά την αξιοπιστία της χώρας απέναντι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την ασφάλεια των γεωτεχνικών δημοσίων υπαλλήλων, που δεν μπορεί να καλούνται να υπηρετούν ελεγκτικούς μηχανισμούς χωρίς πρόσβαση σε πραγματικά δεδομένα.

Η Ομοσπονδία μας δηλώνει ότι παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, συγκεντρώνει στοιχεία και, όπου υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πρακτικών αδιαφάνειας ή συγκάλυψης, θα θέσει το σύνολο των δεδομένων υπόψη των αρμόδιων ευρωπαϊκών θεσμών, και ιδίως της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Η διαχείριση ενωσιακών πόρων δεν μπορεί να οργανώνεται με λογικές «Βασιλιά Ήλιου», όπου η εξουσία συγκεντρώνεται, ο έλεγχος αποδυναμώνεται και η διαφάνεια εξαρτάται από την προσωπική βούληση της διοίκησης. Σε ένα κράτος δικαίου, κανείς, όσο ισχυρός κι αν αισθάνεται, δεν είναι υπεράνω του νόμου. Και όταν οι μάσκες πέφτουν, οι ευθύνες δεν παραγράφονται – αναλαμβάνονται.